کائولن در بسیاری از صنایع به عنوان ماده اصلی یا جانبی مورد استفاده قرار می گیرد و از رنگ سفیدی نیز برخوردار می باشد. کائولن برای کانسارهای رسی تقریبا سفید مورد استفاده قرار می گیرد و از لحاظ صنعتی به رس هایی که از مقدار قابل توجهی کائولینت برخوردار هستند، گفته می شود. از مهم ترین خصوصیات کانی شناسی رس های کائولن نرمی و عدم سایندگی آن ها می باشد. در گذشته اصلاح خاک چینی به جای کائولن استفاده می شود و می توان اشاره نمود که کلمه کائولن از کلمه چینی نیز مشتق شده است.

استخراج کائولن از معدن کائولن با استفاده از دستگاه هایی صورت می پذیرد که آب را با فشار بالایی به دیواره های دره می پاشد و از طریق سبب می شود تا رس تشکیل شده شسته شود و سنگ گرانیت ظاهر شود. پس از انجام این عمل رس ها به کارخانه شستشو که در نزدیکی معدن کائولن قرار دارد، انتقال می یابد. پس از شستشو و تلخیص آب اضافی توسط فیلتر پرس گرفته می شود و کیک های اصلی توسط الکسترود به ذرات ریزی تبدیل خواهد شد و پس از آن کائولن آماده می شود و به بازار عرضه می گردد. می توان اشاره نمود که این کائولن ارائه شده به بازار، کائولن فرآوری خواهد بود.

ویژگی های کائولن

کائولن از ویژگی بی نظیری برخوردار می باشد که همین امر سبب شده تا مورد توجه افراد بی شماری قرار گیرد. از جمله ویژگی های کائولن شامل برخورداری از رنگ سفید، قیمت مناسب، نرم بودن، کم بودن قابلیت هدایت گرمایی و الکتریکی، قابلیت سفیدکنندگی، تعلیق پذیری بالا، سایندگی و ثابت بودن خواص فیزیکی با تغییر PH خواهد بود.

کاربرد های کائولن

کائولن به عنوان رنگدانه در پلاستیک سازی، کاغذ سازی، رنگ سازی، لاستیک سازی، سرامیک سازی، صنایع نسوز، افزودنی سیمان، تولید زئولیت، تولید سولفات آلومینیوم، مرکب سازی، مصالح ساختمانی، مواد پاک کننده، مواد غذایی، صنایع کشاورزی، تهیه کودهای شیمیایی، به عنوان کاتالیزور در صنایع شیمیایی، تولید فایبرگلاس، جذب کننده، تولید ظروف دارویی و حشره کش ها مورد استفاده قرار می گیرد.

انواع ذخایر کائولن

ذخایر کائولن بر اساس نحوه تشکیل به دو دسته اولیه و ثانویه تشکیل می شود. که ذخایر اولیه کائولن هوازدگی، گرمایی و سولفاته می باشد و ذخایر ثانویه نیز شامل کائولینیتی، رسوبی، خاک نسوز و بال کلی خواهد بود. عمده ذخایر کائولن در کشورهای آمریکا، هندوستان، انگلستان، چین، برزیل، چین، اکراین و انگلستان می باشد.

رس توپی

نوعی سنگ رسوبی است که از حاوی حاوی کائولینیت و مقدار جزئی ایلیت، کلریت، کوارتز و مونتموریونیت می باشد. میزان کائولینیت موجود در رس توپی برابر با ۲۰ تا ۹۵ درصد خواهد بود. رنگ این کانی قهوه ای مایل به سیاه می باشد و از آن می توان برای چینی های الکتریکی، ظروف غذاخوری، دیرگدازها، صنایع دستی، سرامیک های بهداشتی و انواع کاشی ها بهره مند گردید.

کائولینیت

کائولن با نام کانی شناسی کائولینیت و سختی برابر با ۵/۱ تا ۲ با رنگ سفید مایل به زرد و گاهی سبز یا آبی می باشد. این کانی به واسطه برخورداری ای خواص و ویژگی های که از آن برخوردار می باشد، در موارد بسیار متعددی مورد استفاده قرار می گیرد. این کانی از پلاستیسیته برخوردار می باشد و عملاً در آب، اسیدهای سرد و رقیق، اسید کلریدریک و اسید سولفوریک گرم و غلیظ و ئیدروکسیدهای قلیایی نامحلول حل می گردد.

هالوزیت

این کانی به دو حالت آب دار و بدون آب موجود می باشد و تشخیص آن توسط اشعه ایکس امکان پذیر خواهد بود. از این کانی معمولا در تهیه سیمان پورتلند، سرامیک و تهیه نسوزها بهره گرفته می شود.

ناکریت

این کانی بسیار کمیاب می باشد و در زون های آلتراسیون تشکل می شود. نحوه قرار گیری ورقه های کائولینیت در ناکریت نامظم می باشد و به همین علت بلورهای آن بزرگتر هستند.

خاک رس آتشخوار

خاک رس آتشخوار در انواع شکل پذیر، شکل ناپذیر و بی شکل وجود دارد. این کانی معمولا در لایه های پایینی زغال دار یافت می شود. مصرف عمده و اصلی این کانی در تهیه آجرهای آتشخوار می باشد که با نام شاموت معروف هستند. از دیگر مصارف این کانی نیز می توان به کوره ها، دیگ های گرمایی و کاشی های نسوز اشاره نمود.


آخرین مقالات مربوط به کائولن
بروزترین مقالات مرتبط با صنعت معدن و مواد معدنی را دنبال نمایید

حوزه های تخصصی تامین مواد اولیه
گروه معادن ایرانی

فهرست